Meer info over uw klachten ?
Zoek via trefwoord.
 
 
 


 


Neurovasculaire stoornissen



 

Een neurovasculaire stoornis is een stoornis die betrekking heeft op zowel de zenuwen als de bloedvaten.  

 

Onze bloedvaten kunnen vernauwen en verwijden wanneer er minder of meer bloed nodig is in een weefsel. Wanneer we beginnen te lopen, vragen de spieren in de benen om meer bloed en gaan de bloedvaten naar deze spieren zich verwijden. Wanneer we gegeten hebben, zullen de bloedvaten rond de maag en darmen uitzetten zodat het verteringsproces kan starten. Het samentrekken (vernauwen) of  ontspannen (verwijden)  van de bloedvaten wordt mogelijk gemaakt door de aanwezigheid van spieren rond hun wand. Deze werking verloopt automatisch. Je kan niet bewust beslissen of je bloedvaten open of dicht gaan.

 

Wanneer er fouten optreden in het automatisch bestuur van de diameter van de bloedvaten, spreken we van neurovasculaire stoornissen.

 

Voorbeelden van neurovasculaire stoornissen: 

 

De meest gekende neurovasculaire stoornis is migraine. Bij migraine vernauwen de bloedvaten naar sommige delen van de hersenen teveel, waardoor deze te weinig zuurstof krijgen. Het gevolg is dus niet alleen een kloppende hevige hoofdpijn, maar ook een verminderde werking van bepaalde hersenfuncties.

 

Meestal begint een aanval subtiel met algemene vermoeidheid, zich verspreken of  woorden niet kunnen vinden en een verminderd concentratievermogen. Daarna komt stilaan hoofdpijn op en merkt men onverdraagzaamheid voor licht en lawaai. Soms ziet men zelfs flitsen of krijgt men last van geruis of gefluit in de oren (tinnitus). Dit wordt snel opgevolgd door de zware verlammende hoofdpijn die dwingt tot rust in een donkere kamer.

 

Het klachtenpatroon bij migraine varieert tussen migrainelijders en is afhankelijk van de regio waar de bloedvatspasmen plaats hebben. Veel patiënten die tijdens een aanval naar de praktijk komen, merken dat de behandeling dikwijls het proces omkeert en men heeft snel beterschap. Met opvolging van de behandelingen merkt men een minder vaak voorkomen van de aanvallen; ook de intensiteit van de pijn neemt af.

 

‘Abdominale migraine' is een gelijkaardige neurovasculaire stoornis in de buik. Wanneer een verteringsorgaan te weinig bloed krijgt, resulteert dit meestal in een felle, scherpe pijn die ook wel koliek genoemd wordt.

 

Wanneer de bloedvaten naar de armen of benen te veel vernauwd worden kan men last krijgen van koude ledematen, wintertenen, vermoeidheid of krampen. Meestal komt het bloedvatspasme slechts in één lidmaat voor. Het eerste symptoom is daardoor vaak een arm of een been dat sneller vermoeid lijkt  vergeleken met de andere zijde. Neurovasculaire stoornissen zoals hierboven vermeld leiden doorgaans niet tot blijvende schade in de weefsels. Hierdoor is er na een aanval ook geen wekenlange blijvende pijn in de getroffen regio.

 

Sudeck's dystrofie, ook wel sympathische dystrofie, neuroalgodystrofie of Complex Regionaal Pijn Syndroom (CRPS) genoemd is een ernstige vorm van neurovasculair lijden. De vernauwing van de bloedvaten zet in die mate door dat de weefsels langdurig tekort aan bloed krijgen waardoor cellen afsterven. Dit resulteert in enorme pijn en zwelling in en rond spieren, pezen, botten en zenuwen. Men krijgt dan een gezwollen, glimmend, verkleurde en overgevoelige huid, veranderde zweetfunctie en haarverlies, spierpijn en botontkalking. De optredende schade kan tot een permanente handicap leiden. Sudeck's dystrofie komt meestal voor na een operatie, een valpartij of na het dragen van een gipsverband. Het kan echter ook spontaan optreden.

 

Neuromodulerende technieken hebben een gunstig effect op de werking van de aders. Naarmate  de doorbloeding van de getroffen weefsels verbetert, merkt men een verlaagde frequentie van de klachten en een minder felle pijn. Bij sommige patiënten verdwijnen de klachten volledig.